Bakkontrak

Gisterenavond voldoende warm aangekleed rond acht uur vertrokken voor 16 kilometer. Ik liep vlot door Walem centrum richting Duffel van Duffel richting Sint-Katelijne-Waver centrum en van SKW centrum tot aan de Liersesteenweg, juistgeteld 16 kilometer en 170 meter. Deze ochtend opgestaan met "normale" stijfheid in de beentjes maar dat is nu bijna helemaal verdwenen.

Early in the morning

Vanochtend om kwart na zes begon ik te lopen. Vijftien minuten aan 85%, daarna dertig minuten aan 95% en afsluiten met opnieuw vijftien minuten aan 85%. Tot mijn grote verbazing ging het allemaal vlotjes.

De keerzijde van de medaille

Er zijn zo van die dagen dat lopen een fluitje van een cent lijkt (zie vorige post), maar er zijn ook van die dagen dat de kilometers lijken voorbij te k-r-u-i-p-e-n en de voeten BONKEN op het asfalt. Om acht uur gisterenavond stond er 14 kilometer op het programma. Hoewel het nog tamelijk goed ging, was ik toch blij dat het voorbij was. Het kan niet elke dag feest zijn.

Into the night

Gisterenavond stond er 14 kilometer op het programma. Nadat ik onze Rube iets voor acht uur in zijn bed had gestopt, begon ik er onmiddellijk aan. Voldoende fluokleding, hoofdlamp op, lichtband om de rechter- en Navman om de linkerarm, Camelbak gevuld met 1,5 liter water, loopschoenen aan en naar buiten. Even moest ik wachten tot de Navman een gps-signaal ontving. Aanvankelijk ging het een beetje moeizaam, maar na vijf kilometer kwam gelukkig de pas erin en liep ik een mooie route doorheen Katelijne.

Afstand: 14 kilometer
Tijd: 1u49m
Gemiddelde hartslag: 150
Gemiddelde snelheid 7,6 km/u

Hiermee is eveneens de deftige Navmantest meer dan geslaagd met andere woorden een goei toestelleke. Vanavond staat er 12 kilometer op het menu.

The Visible Mutant

Nu de donkere en frissere dagen hun intrede hebben gedaan, vond ik het daarstraks tijd om op zoek te gaan naar warme en reflecterende kleding. In de Decathlon heb ik dit isolatieshirt op de kop kunnen tikken aan een betaalbare prijs.

Mutant Restart

"Hou je hoofd recht en kijk vooruit!"

"Ontspan, laat die schouders hangen"

"Rustig rustig rustig (wanneer de hsm weer begon te piepen)"

Wie mij gisterenavond iets na zevenen in de wijk zag lopen, moet hebben gedacht wat is dat voor een rare die in zichzelf aan het praten is. De term "lopen" was eigenlijk niet van toepassing. Met Dwars Door Mechelen nog in mijn benen (of lag het aan mijn tweede paar splinternieuwe Nimbussen?) leek het meer op 20 minuten "hobbelen".

Nadat ik slapende Rube in zijn bedje had gelegd, trok ik de loopkleren - inclusief fluohesje - aan en deed de hartslagmeter om. Gelukkig regende het even niet en vertrok ik de schemeravond in voor de eerste training van het marathonschema.

Darkness strikes again

De duistere tijden doen opnieuw hun intrede en de ideale momenten van de dag om rondjes te gaan lopen worden beperkt. Het is sinds enkele dagen herfst en dat wil zeggen 's ochtends en 's avonds donker en frisser.

Omdat ik gisteren pas rond half zeven in Berchem moest zijn voor een marktonderzoek van Synovate omtrent nieuwe media, had ik nog even de tijd om langs de Decathlon te passeren. Met een reflecterende armband van 5 euro passeerde ik daar de kassa.

Naast de belangrijkste functie van dit kleinood, namelijk een betere zichtbaarheid van mezelf ten opzichte van andere weggebruikers (voornamelijk automobilisten), kan je er ook je huissleutel of kleine mp3-speler of kredietkaart of pepermuntjes of dopingpillen in kwijt.

Wanneer je de komende weken 's morgens of 's avonds in de buurt van de Walemstraat zou rijden, schrik dan niet als je plots een loper links van de baan ziet in een geel fluohesje (gekregen tijdens de "Mechelen Loopt 4km") met hogervermelde reflecterende band rond de rechterarm. Aan de achterkant van mijn loopschoenen zitten er trouwens ook reflecterende delen dus als dit allemaal niet opvallend genoeg is dan weet ik het niet meer. Misschien nog een helm met een blauw zwaailicht op mijn hoofd zoals Urbanus in de film "Hector"?